Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Μπορεί να μάθω!


 

Ξύπνησα και τρόμαξα. Νόμισα πως είχα αργήσει. Ευτυχώς είχα καιρό. 

Κάθισα στην άκρη του κρεβατιού κι έκανα κάτι σα να ξύνω την πλάτη μου, και με τα δύο χέρια. 

Δεν ήξερα, τι ήταν ακριβώς αυτό που έκανα, αλλά μου άρεσε να το κάνω, αφού το έκανε και η αγαπημένη μου Κ.

 Η μάνα δούλευε. 
Από νύχτα σε νύχτα.

 Μετά από πολλά χρόνια κατάλαβα τι έκανε εκεί πίσω στην πλάτη της η Κ. μου. Κούμπωνε το σουτιέν της! Και γέλασα όταν το κατάλαβα.

 Και γελάω και τώρα που το ξανακατάλαβα. 
Αλλιώς.

 Και πάντα γελάω.

 Γεννήθηκα με μια χαρά που λέει και η καλή μου, η Σώτη. 

Τέλος πάντων. Έτρεξα να βάλω την ποδιά μου, να πάω σχολείο. Είχε μια υπέροχη λιακάδα και γω ήμουν συνεπαρμένη από τον ήλιο. 

Έψαχνα τον γιακά της σχολικής ποδιάς. Δεν τον έβρισκα.

 Έψαξα την τσάντα, τη βρήκα. 
Δεν είχα κάνει τα μαθήματά μου. 
Τα είχα ξεχάσει. 
Χτες όλη μέρα, η Κατερίνα μου εξηγούσε πως είναι η γη και ο ήλιος και το φεγγάρι!

 Είχα συγκλονιστεί. 

Η Κατερίνα είναι η μεγάλη μου ξαδέρφη. Σοφή! Πώς τα ήξερε όλα αυτά τα συγκλονιστικά πράγματα; Και μάλιστα, μου τα ζωγράφισε κιόλας. Όλη νύχτα αυτά σκεφτόμουν, μέχρι να με πάρει ο ύπνος.

 Για φαντάσου!

 Η γη γυρίζει και μάλιστα πολύ πολύ γρήγορα, όπως μου είπε.

 Και μείς δεν το καταλαβαίνουμε.

 Δεν είπε καταλαβαίνουμε, μια άλλη λέξη ήταν.

 Περπατώ στον ήλιο και κάνω το παιχνίδι μου: θα τον κοιτάζω στα μάτια, όσο αντέχω και μετά θα δω αν τυφλωθώ.

Νάτο το υδραγωγείο, τα νερά που του τρέχουν, να τα κι αυτά.
 Και οι μέλισσες, στη θέση τους κι αυτές (σφήκες θα ήταν).

 Άρα, δεν τυφλώθηκα.

 Χα χα, πολύ καλό. Τώρα όμως, καθώς θα περνάω πάνω από τα νερά του υδραγωγείου, θα αναρωτηθώ ξανά: τι πρέπει να πω για να είμαι προστατευμένη;

 Ιησούς Χριστός περνά κι όλα τα κακά σκορπά; 

Ή μήπως «με τη βοήθεια του χρυσού ψαριού», όπως στο παραμύθι; 

Τι είναι το πιο δυνατό; 

Ποιο είναι το σωστό; 

Πω πω, όλα γυρίζουν γύρω γύρω!! Και τα νερά και το υδραγωγείο και το εξηκοστό πρώτο Δημοτικό σχολείο. Το βλέπω κι αυτό να γυρίζει. Ζαλίζομαι.

 Λες να είναι επειδή η γη γυρίζει; 

Λες να το καταλαβαίνω μόνο εγω; 

Επειδή η Κατερίνα είπε ότι δεν το καταλαβαίνουμε ότι η γη γυρίζει!!

 Μα καλά κι αυτό το «σκορπά» τι να σημαίνει, μήπως είναι το αντίθετο από αυτό που θέλω; Μήπως σημαίνει «μοιράζει»;

 Και τότε αντί να τα διώξει ο Ιησούς τα κακά, αρχίζει να τα μοιράζει;

 Μήπως να πω καλύτερα αυτό με τη βοήθεια του χρυσού ψαριού;

 Εκείνος ο ψαράς, ότι ήθελε το κέρδιζε με το χρυσό ψαράκι; 

Ώχ το κουδούνι χτυπάει. Δεν έχω φάει, κι ούτε θέλω να φάω. Η μαμά είπε πως αν δεν τρώω θα ζαλιστώ. Μπα!

 Πάω.

 Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω, ούτε τι πρέπει να λέω, για να προστατευτώ. 

Να και η Ιουλία. 

Χτες, της έλεγα ότι άρχισα να μαζεύω σε τεύχη, την εγκυκλοπαίδεια του Ελευθερουδάκη κι αυτή με ρώταγε τι είναι εγκυκλοπαίδεια.

 Εγώ μπορεί να είμαι επτά χρονών και να μην ξέρω τι να πω στα νερά του υδραγωγείου, αλλά το απόγευμα θα πω της Ιουλίας και της Σούλας και της Βασούλας της κουτσής, να ξανάρθουν στην αυλή μας, να τους μάθω κι άλλα αγγλικά. 

Από το λεξικό που μου πήρε η μαμά. 

Το μικρό, το πράσινο. 

Έχει θησαυρούς από αγγλικές λέξεις!

 Κι όταν μεγαλώσω, θα γίνω καθηγήτρια αγγλικών! 

Αλήθεια.
 
Ίσως όταν μεγαλώσω μάθω τι πρέπει να λέω και τι πρέπει να κάνω για να προστατευτώ. 

Ειδικά άμα γίνω καθηγήτρια αγγλικών. 

Αλήθεια, μπορεί να μάθω.